روح الله اند در تن مردم چو جان روان

هستند و نیستند و سخن گوی و ابکمند

معشوق و عاشقند و می و جام و جسم و جان

از جام باز رسته و آسوده از جمند

مرده کنند زنده چو عیسی مریمند

نوشند می ز جام غم انجام ما مدام

شادی روی ساقی و از خلق بی غمند