منزه ذات بی چونش که گوئی او حشر دارد

هوالاول هوالاخر هوالظاهر هوالباطن

منزه مالک الملکی که بی پایان حشر دارد

نه اول بود و نه آخر نه ظاهر بود و نه باطن

یکی دان و یکی او را نیاری هیچ هرگز شک

قدر را با قضا بندد قضا را با قدر دارد

یکی اندر یکی یک را چه شک باشد یکی در یک