عشق او گنجی است در کنج دل ویران ما

خانه خالی کرده ایم و خوش نشسته بر درش

غیر او را نیست بارش در سرابستان ما

جان ما آئینه دار حضرت جانان بود

غرق دریائیم و خوش خوش دست و پائی می زنیم

ذوق اگر داری درآ در بحر بی پایان ما

خون دل در جام دیده پیش مردم می نهیم