غرق دریائیم و خوش خوش دست و پائی می زنیم

غیر او را نیست بارش در سرابستان ما

جان ما آئینه دار حضرت جانان بود

عشق او گنجی است در کنج دل ویران ما

ذوق اگر داری درآ در بحر بی پایان ما

خون دل در جام دیده پیش مردم می نهیم

در خیال آنکه بنشیند دمی بر خوان ما