خون دل در جام دیده عاشقانه ریختیم

صد دوا بادا دوای درد بی درمان ما

درد دردش نوش کن گر می بری فرمان ما

بر امید آنکه بنشیند دمی بر خوان ما

خانه خالی کرده ایم و خوش نشسته بر درش

غیر او را نیست باری در سرا بستان ما