جام جهان نمای ما آینه جمال او

بنده خویش اگر کشد نیست به خواجه خونبها

مست و خراب و ساکنم برسرکوی میفروش

زاهد و کنج صومعه او ز کجا و ما کجا

جام جهان نما نگر روی در آینه نما

هر که گدای او بود پادشهست بر همه

شه چه بود که پادشه بر در او بود گدا