جرعه ای بود بیا دریا طلب

نقد گنج کنت کنزا را طلب

گوهر در یتیم از ما طلب

عاشقانه خم می را نوش کن

از دوئی بگذر که تا یابی یکی

از همه یکتای بی همتا طلب

عارفانه دولت خود را بگیر