بر بسته نقاب می برد دل

آبست که آب را حجابست

مهتاب چو رو به تو نماید

روشن بنگر که آفتابست

این طرفه که عین آن نقابست

دلسوخت در آتش محبت

گر میل کنی جگر کبابست