پیچید به خود زین سخن و نیک برآشفت

گر دست دهد دولت جاوید بیابیم

حاشا که خودی از ره توحید توان رفت

گفتم سر زلفش که مگر مشک خطائی

جامیست پر از باده و ما مست و خرابیم

هرگز نبرد زاهد مخمور ز ما مفت

بشنو سخنی سید ما گر سر وقتست