پیوسته بود با ما یاری که به ما پیوست

کفری و چه خوش کفری کفری که بود ایمان

این کفر کسی در اوست کایمان به خدایش هست

ناقوس زنان می گفت آن دلبرک ترسا

بگشود نقاب از رخ بربود دل و دینم

زنار سر زلفش جانم به میان در بست

در گوشه میخانه بزمی است ملوکانه