زنار سر زلفش جانم به میان در بست

ناقوس زنان می گفت آن دلبرک ترسا

پیوسته بود با ما یاری که به ما پیوست

بگشود نقاب از رخ بربود دل و دینم

در گوشه میخانه بزمی است ملوکانه

ترسا بچه ساقی رندیست خوش و سرمست

سید ز همه عالم بر خاست به عشق او