ز عبرت غیر او از دل به در کن

دو چشم روشن بینای عشقست

حقیقت سرمه چشم خردمند

غبار گرد خاک پای عشقست

که غیر دل دگر نه جای عشقست

به شمع عشق جان و دل بسوزان

چو پروانه گرت پروای عشق است