روشن این چشم ما از آن نور است

نقد گنج وی است در دل ما

گنج ویران به کنج ویران است

شد دو عالم به نور او روشن

ذره ذره چو نور می نگرم

آفتابی به ماه مستور است

زاهدار ذوق ما نمی یابد