گنج اگر می طلبی در دل ما می جویش

تو مپندار که او از نظرم پنهانست

گر فروشند به صد جان نفسی صحبت او

بجز ای جان عزیزم که نکو ارزانست

ز آنکه گنجینه او کنج دل ویرانست

دردی درد به من ده که خوشی می نوشم

من دوا را چه کنم درد دلم درمانست