جان فدا کردم و جانان نظری کرد به من

این چنین کشته کسی زنده جاویدان است

سخن از گنج و طلسم ار بکنم عیب مکن

عشق گنجیست که در کنج دل ویران است

هرچه دارم همه از بندگی جانان است

در سراپرده دل خلوت دلدار من است

خوش مقامی که در او تکیه گه سلطان است