چون موم بگدازد ترا گر خود وجودت آهنست

با ما در این دریا در آب نگر حباب و آب را

هریک حبابی پر ز ما ماننده جان و تن است

عشق آتشی افروخته عود دل ما سوخته

اصل عدد باشد یکی گر صد شماری ور هزار

آدم که فرزندش توئی اصل همه مرد و زنست

در غار دل با یار غار یکدم حضوری خوش بر آر