آدم که فرزندش توئی اصل همه مرد و زنست

عشق آتشی افروخته عود دل ما سوخته

چون موم بگدازد ترا گر خود وجودت آهنست

اصل عدد باشد یکی گر صد شماری ور هزار

در غار دل با یار غار یکدم حضوری خوش بر آر

خوش باشد آن یاری که او اینجا مدامش مسکنست

نور جمال سیدم عالم منور ساخته