خوش باشد آن یاری که او اینجا مدامش مسکنست

اصل عدد باشد یکی گر صد شماری ور هزار

آدم که فرزندش توئی اصل همه مرد و زنست

در غار دل با یار غار یکدم حضوری خوش بر آر

نور جمال سیدم عالم منور ساخته

در چشم مست من نگر کز نور رویش روشنست