سید ز جود خویش وجودی به بنده داد

معشوق و عشق و عاشق و آن آشنا یکیست

چون عقل احول است دو بیند غریب نیست

بنگر به عین عشق که شاه و گدا یکیست

معطی نعمه الله ما و عطا یکیست