حاصل سودای عشق بی سر و سامانی است

لایق هر عاشقی نیست غم عشق او

شادی جان کسی کو به غم ارزانی است

مایه دکان جان درد دل است ای عزیز

شهر وجودم تمام بنده فرمان اوست

جمله اقلیم دل مملکت جانی است

کفر سر زلف او رونق ایمان من