شهر وجودم تمام بنده فرمان اوست

شادی جان کسی کو به غم ارزانی است

مایه دکان جان درد دل است ای عزیز

حاصل سودای عشق بی سر و سامانی است

جمله اقلیم دل مملکت جانی است

کفر سر زلف او رونق ایمان من

رونق ایمان ز کفر این چه مسلمانی است