بر لعل لب ما تو بببین کاین چه نشان است

صد بوسه زده بر لب من خسرو شیرین

چون دید که حال لب دل خسته چنان است

گر زانکه نزد بر لب من بوسه دل آرام

از اشک شکر بار من بوسه بسی داد

جوشیدن این لب همه شیرینی آن است