از اشک شکر بار من بوسه بسی داد

چون دید که حال لب دل خسته چنان است

گر زانکه نزد بر لب من بوسه دل آرام

بر لعل لب ما تو بببین کاین چه نشان است

جوشیدن این لب همه شیرینی آن است