چشم ما روشن به نور روی او است

میل دل دایم سوی ماوا بود

مبتلائیم و بلا را طالبیم

چون بلای خوش از آن بالا بود

این چنین چشم خوشی بینا بود

نعمت الله رند و سرمستی خوش است

گرچه با تنها بود تنها بود