فارغ است از ریش قاضی هر که او می می خورد

عقل مخمور است و مستان را به قاضی می برد

سخت بی شرمست از آن رو پرده ما می درد

رند و سرمست مناجاتیم و با ساقی حریف

ای که گوئی دل به دلبر می فروشد جان من

نقد تو گر قلب باشد سیم قلبی کی خرد

می بیارد رند مست و سرکه آرد زاهدی