با سر زلفش در افتادیم و سودائی شدیم

جذبه او می کشد ما را به بالا می کشد

ساغر گیتی نما پر می به رندان می دهد

خاطر مستانه رندان ما را می کشد

دل به دست زلف او دادیم و دریا می کشد

خاک پایش توتیای دیده بینای ماست

از برای روشنی در چشم بینا می کشد