عشق سرمست است در کوی مغان

خوش بود دلبر که ما را می کشد

دل به دست زلف او دادیم و برد

و از خیالش سر به سودا می کشد

عاشقان را خوش به ماوا می کشد

می کشد هر لحظه نقشی در خیال

صورتش بر لوح اشیا می کشد