عاشقان را خوش به ماوا می کشد

دل به دست زلف او دادیم و برد

و از خیالش سر به سودا می کشد

عشق سرمست است در کوی مغان

می کشد هر لحظه نقشی در خیال

صورتش بر لوح اشیا می کشد

جذبه او می کشد ما را بخود