بگو مطرب نوائی خوش که لیلی باز مجنون شد

برو ای عقل از عاشق مجو رای خردمندی

که عشقش در درون آمد ز خلوت عقل بیرون شد

بیاور ساقیا جامی که مستم توبه بشکستم

چرا گوئی دل از دستت نباید داد ای سید

مکن عیب من بی دل که کار از دست بیرون شد