ز نور آفتاب او همه عالم منور شد

که درد درد او ما را به از صاف دوا باشد

به تیغ عشق اگر کشته شوی چون ما غنیمت دان

که جانت زنده جاوید و جانان خونبها باشد

نمی بینیم یک ذره که بی نور خدا باشد

به جان سید عالم که بنده بنده جانیست

از آن شد هرکه می بینی گدای این گدا باشد