دردمندی که چو ما دردی دردت نوشد

مبتلای غم تو غیر بلا را چه کند

کشته عشق تو چون از تو بلا می بیند

همچو منصور فنا دار بقا را چه کند

با چنین درد خوشی صاف دوا را چه کند

آنکه در میکده عشق تو یابد جائی

نزهت باغچه هر دو سرا را چه کند