با چنین درد خوشی صاف دوا را چه کند

کشته عشق تو چون از تو بلا می بیند

همچو منصور فنا دار بقا را چه کند

دردمندی که چو ما دردی دردت نوشد

آنکه در میکده عشق تو یابد جائی

نزهت باغچه هر دو سرا را چه کند

بنده عشق تو چون سید هر سلطانست