بهای وصل تو گر جان بود خریدارم

گل وجود من آغشته گلاب و نبید

بیا که با تو بگویم غم ملالت دل

چرا که بی تو ندارم مجال گفت و شنید

که جنس خوب مبصر به هر چه دید خرید

چو ماه روی تو در شام زلف می دیدم

شبم به روی تو روشن چو روز می گردید