که جنس خوب مبصر به هر چه دید خرید

بیا که با تو بگویم غم ملالت دل

چرا که بی تو ندارم مجال گفت و شنید

بهای وصل تو گر جان بود خریدارم

چو ماه روی تو در شام زلف می دیدم

شبم به روی تو روشن چو روز می گردید

به لب رسید مرا جان و برنیامد کام