به لب رسید مرا جان و برنیامد کام

که جنس خوب مبصر به هر چه دید خرید

چو ماه روی تو در شام زلف می دیدم

شبم به روی تو روشن چو روز می گردید

به سر رسید امید و طلب به سر نرسید

ز شوق روی تو حافظ نوشت حرفی چند

بخوان ز نظمش و در گوش کن چو مروارید