از چنین بندگ ای بنده خجالت دارد

بینوائی که گدای سر کوی تو بود

بر سلاطین جهان جاه و جلالت دارد

جان فدا کردم و سر در قدمت افکندم

ساقیا ساغر می ده که لبم بی لب جام

به سر جمله مستان که سلامت دارد

برو ای عقل که من مستم و تو مخموری