نعمت الله سخنش آب حیاتی است روان

به سر جمله مستان که سلامت دارد

برو ای عقل که من مستم و تو مخموری

توچه دانی که دل از عشق چه حالت دارد

روح بخشد چه نصیبی ز زلالت دارد