طاق ابروی تو محراب دل ماست از آن

خسته رنج غم تو درجاتی دارد

هر که شد مرده درد تو نمیرد هرگز

کشته عشق تو جاوید حیاتی دارد

روز و شب خاطر ما میل صلاتی دارد

کفر زلف تو که ایمان رخت می پوشد

سیئاتی است خیال حسناتی دارد