عقل آمد و با عشق درافتاد ور افتاد

زاهد دگر از خلوت تقوی به درافتاد

ما سر به در خانه خمار نهادیم

پا بر سر ما هر که نهاد او به سر افتاد

مه روشنئی یافت که شد بدر تمامی