نوری مگر از مهر رخت بر قمر افتاد

ما سر به در خانه خمار نهادیم

پا بر سر ما هر که نهاد او به سر افتاد

مه روشنئی یافت که شد بدر تمامی

افتاد در این کوی خرابات بسی دل

المنه لله که بار دگر افتاد

برخواستن از رهگذر او نتواند