هر دیده که او نقش خیال دگری دید

ور زانکه کسی دید مرا از نظر افتاد

صد بار درین کوی خرابات فتادم

عیبم مکن ارزان که گذارم دگر افتاد

گر مردم چشم است که او از بصر افتاد

رندی که به میخانه سید گذری کرد

تا یافت خبر مست شد و بی خبر افتاد