گر مردم چشم است که او از بصر افتاد

صد بار درین کوی خرابات فتادم

عیبم مکن ارزان که گذارم دگر افتاد

هر دیده که او نقش خیال دگری دید

رندی که به میخانه سید گذری کرد

تا یافت خبر مست شد و بی خبر افتاد