بینند جمال خود و بر خود نگرانند

در صومعه گر زاهد رعناست مجاور

رندان به سراپرده میخانه روانند

خوش آینه دارند در آن آینه روشن

اسماء الهی است که ظاهر شده بر خلق

یک چند چنین بوده و یک چند چنانند

عشاق برآنند که معشوق بر آنست