بنگر این آئینه روشن که چون بزدوده اند

ما خراباتی و رند و عاشق می خواره ایم

عالمی پیمانه پر می به ما پیموده اند

نقش غیرش از خیال ما به کلی برده اند

مجلس رندانه ما بزم سرمستان بود

باده نوشان جهان از ذوق ما آسوده اند

عاشقان در حضرت معشوق رقصی می کنند