مجلس رندانه ما بزم سرمستان بود

عالمی پیمانه پر می به ما پیموده اند

نقش غیرش از خیال ما به کلی برده اند

بنگر این آئینه روشن که چون بزدوده اند

باده نوشان جهان از ذوق ما آسوده اند

عاشقان در حضرت معشوق رقصی می کنند

تا ز مطرب یک دو بیت از قول ما بشنوده اند