از عقل پریشان که مرا دردسری بود

زنار سر زلف ببستیم دگر بار

با محتسب شهر بگوئید که رندیم

در کوی مغان عاشق و مستیم دگر بار

المنه لله که برستیم دگر بار

سر حلقه رندان خرابات جهانیم

پنهان نتوان کرد که هستیم دگر بار