خود را به خدائی نپرستیم دگر بار

در خلوت زاهد بنشستیم دو روزی

المنهلله که برستیم دگر بار

ما اهل خدائیم و پرستیم خدا را

در دیده ما نقش خیالی است نظر کن

کان نقش خیالیست که بستیم دگر بار

ما را به لب جوی مجو زان که به مردی