که دیده است چنین فاش این چنین مستور

به هر طرف که نظر می کنم توئی منظور

ز لطف تو نظری یافتم شدی ناظر

چه جای من که توئی ناظر و توئی منظور

چو نیست در دو جهان جز یکی کراست وصال