نه ز جوی غیر از دریای خویش

کنج میخانه بود ماوای ما

جنت الماوای ما ماوای خویش

آبروی عالمی از ما بود

شمع عشقش آتشی خوش برفروخت

سوختم ازعشق سر تا پای خویش

هر که او سودای عشقش می کند