هر که با جام می بود همدم

علم صید است و قید کن محکم

یاد می گیر و می نویسش هم

نفسش جان به عالمی بخشد

گر جهانی به غم گرفتارند

دل شادان ما بود بی غم

اسم اعظم مرا چو خرم کرد